انتظار

سلام؛

این دنیا جایی است که اگر دقت کنید پر است از پند و مثال هایی بی شمار. مثال هایی که اندیشیدن در آن ها آدمیزاد را به نتایج ارزشمندی میرساند. یکی از این مثال ها مسئله انتظار است. و تا کسی اسم انتظار را می آورد بچه مذهبی ها ذهنشان فوری می رود سمت حضرت حجت (عج). بقیه هم بی تفاوت از کنار آن عبور می کنند. اتفاقاً میخواهم در مورد همین سادگی کلمه انتظار و مفهوم منتظر بودن حرف بزنم.

خیلی وقت ها برای همه ما پیش می آید که منتظر اتفاق و یا کسی باشیم. وقتی هم منتظر چیزی هستیم بسته به اهمیت آن اتفاق و یا آن شخص بی تابی مان بیشتر است. مثلا منتظر پخش یک برنامه از تلویزیون هستیم. خوب معلوم است که خیلی برایش بی تابی نمی کنیم. منتظرش هستیم و وقتی پخش میشود ممکن است با تاخیر به آن برسیم. برخی از اتفاق ها هستند که مهم تر جلوه می کند. مثل وقتی که گرسنه هستیم و می دانیم که نزدیک های ظهر صرف ناهار اتفاق می افتد. و ما منتظر این اتفاق هستیم و بی تابی می کنیم چون به ناهار نیاز داریم و با خوردنش نیازمان را برطرف می کنیم و از آن لذت هم میبریم.

اوقاتی هم می آید که ما منتظر یک شخص هستیم که بسته به میزان محبوبیت او در دل ما بی تابی قبل از دیدارش هم کم و زیاد خواهد شد. پس میتوان از میزان بی تابی به این مهم دست یافت که اتفاق یا شخص مورد انتظار چقدر برایمان ارزش دارد.

اما یک وقتهایی هم هست که بی تابی آنقدر زیاد میشود که حاضر می شویم خودمان هم اقدامی بکنیم. بعضاً حاضریم هر کاری بکنیم تا به اتفاق مورد نظر برسیم. حتی تصور می کنیم که شاید ایرادی در ما وجود دارد که تا آن ایراد برطرف نشود آن اتفاق هم رخ نمی دهد. پس شروع به کنکاش خودمان می کنیم تا ایراد را برطرف کنیم. مثل عاشق های با حیایی که شرمشان و شاید غرورشان و یا هر مانع دیگری بهشان اجازه نمی دهد که از معشوقشان بپرسند که چرا دیدار رخ نمی دهد! پس شروع به جستجوی دلیل این «چرا؟» می کنند. هر عیبی که در خود میبینند سعی در امحای آن دارند. کم کم و طی مدت ها درون خود را زیر و رو می کنند تا خود را به درجه کمال قابل قبولی برسانند و این رفع عیب را تا دیدار و وصال محبوب ادامه می دهند. شما هم مثل من، از این تحلیل شاید حس کرده باشید انتظار واقعی یعنی چه! شاید حس کرده باشید انتظار هم نوعی فرآیند تکمیل است. تکمیل چیزی شبیه به یک پازل. پازلی که تکه آخرش آن اتفاق است.

خوب، الان کمی برایمان روشن می شود که انتظار واقعی برای منجی عالم (عج) چگونه تفسیر میشود. میدانیم که برای دیدارش باید منتظر واقعی بود. باید بگردیم دنبال ایرادهایمان؛ اول در بعد فردی و پس از آن یا به موازات آن در بعد اجتماعی. چقدر زیباست این انسان سازی به وسیله انتظار. انتظاری که در نگاه اول خیلی ساده جلوه می کند. خدا دارد با این فرآیند، انسان سازی میکند؛ کسانی را که انتظار واقعی میکشند.

تکه بزرگ پازل با شکوه ظهور زمانی رخ می نماید که بقیه تکه ها سر جای خود باشند. که اگر نباشند رخ نمایی این تکه مقدس، جلوه ای از عالم آرمانی را نشان نخواهد داد.

یا حق

این نوشته در تحلیل ارسال و , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

2 پاسخ به انتظار

  1. سید می‌گوید:

    سلام
    یه زمانی کلوخ شلوغ بود و خواننده و دنبال کننده های پیگیری داشت …
    اینجا خیلی آرومه

    • کلوخ بان می‌گوید:

      سلام آقا سید.

      مگه شما هم از خواننده های کلوخ بودید؟؟
      والا می گن مستمع صاحب سخن رو بر سر شوق آورد. ولی وقتی می بینم روی یه مطلبی مث این انتظار حتی یه نفر فکر نمی کنه و حاضر نیست حرفی بزنه منم بهتر دیدم فکرامو برای خودم نگهدارم و مکتوبشون نکنم.

      ممنون که هنوز سر میزنید.