روابط

سلام

یک دنیا حرف دارم در مورد روابط؛ خانوادگی، دوستانه، مافوق و زیر دست، محب و محبوب، آدم و دنیا، آدم و عقبی، انسان و خدا، خدا و انسان و …

روابطی که هر کدام یک جوری انسان و شخصیتش را تحت تاثیر خود قرار می دهند. این روابط اگر مورد فکر و کنترل قرار نگیرند می توانند آثار مخربی روی ذهن، جسم و روح آدمی داشته باشد تا جایی که حتی او را به شدت افسرده می کنند. یک چیزی که توی این روابط ترکش توپش آدمی را ناتوان می کند و قدرت خود-مدیریتی را می ستاند، حساسیت است. حساسیت، زاده ی انتزاعی از این روابط است که بود و نبودش بستگی به توان مدیریت ذهن و قلب دارد.

این حساست در روابط خانوادگی و دوستانه بیشتر اتفاق می افتد زیرا اکثر کنش ها و واکنش ها داوطبانه است. یعنی اینکه کسی مجبور به اجرای اوامر کسی نیست که به این خاطر حق انتخاب نداشته باشد؛ همه آنگونه که فکر می کنند درست است عمل کرده و رفتار و اخلاق خود را شکل میدهند. همین می شود ابتدای ایجاد حساسیت برای بقیه طرف های رابطه. اینکه بقیه طرف ها توی ذهنشان این سوال را از خود بپرسند که چرا فلانی چنین حرفی زد، چرا فلان چشمک را زد، چرا دستش را تکان داد و …  استارت حساسیت میخورد. که اگر کنترل نشود با تکرار هر گونه عمل مشابه از طرف مقابل، اعصاب آدم خرد می شود. حال اگر این حساسیت با بدبینی هم درآمیزد میشود ابتدای ماجرا جویی. می نشینیم برای خودمان ۱۰ نوع نتیجه گیری بی مورد آزاردهنده می کنیم و با آن نتیجه گیری ها روز به روز خودمان را پیرتر می کنیم. چیزی که به احتمال قریب به یقین نیت طرف مقابل نبوده است.

ولی برخی از ما در مقابل رفتار طرفمان رویکردهای خوبی اتخاذ می کنیم. مثلا تا حساسیت میخواهد شکل بگیرد جلویش را میگیریم. فوری برای رفتار طرفمان بهانه تراشی می کنیم تا به علاقه مان به او خدشه ای وارد نشود. چون طعم دوست داشتن را چشیده ایم و ترجیح میدهیم طعمش حفظ شود. برخی از ما هم برای مطمئن شدن و فکر و خیال بد نبردن در مورد او، در موقعیت مناسب دلیل حرکتش را جویا میشویم.

در روابطمان قضایا و اتفاقات و رفتارهایی را که جز جنگ اعصاب چیزی در پی ندارد جدی نگیریم. درست است که بعضی از انسان ها مغرضند و کلا با آزار دیگران، جگرشان خنک می شود. ولی تاثیر این آدم ها بر روی اعصاب و روان را هم با کم محلی و اعتنا نکردن به رفتارشان، میشود کم کرد. هرچند خیلی سخت است ولی با تمرین آسان میشود.

ادامه دارد…

یا حق

 

این نوشته در تحلیل ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

2 پاسخ به روابط

  1. آشنا می‌گوید:

    پیشداوری نکنیم، دل نشکنیم،انشاالله با تمرین و توکل!